Συνεχίζοντας το μεγάλο μας project «Έλληνες Ποιητές – Η ψυχή της Ελλάδας σε λόγια & όνειρα», σταθήκαμε αυτή τη φορά σε έναν σπουδαίο Έλληνα ποιητή, τον Γεώργιο Βιζυηνό, και προσεγγίσαμε το ποίημά του «Η μητέρα», με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας.
Το ποίημα έγινε η αφετηρία για μια πολύ τρυφερή και ουσιαστική συζήτηση. Τα παιδιά σκέφτηκαν, μίλησαν, άκουσαν, θυμήθηκαν και εξέφρασαν με τον δικό τους αυθεντικό τρόπο όσα νιώθουν για το μητρικό πρόσωπο στη ζωή τους. Η σκέψη έγινε λέξεις, οι λέξεις έγιναν συναίσθημα, και το συναίσθημα μεταμορφώθηκε σε ευγνωμοσύνη, αγάπη και χαρά.
Μέσα από αυτή τη λογοτεχνική διαδρομή, γνωρίσαμε και το γράμμα Μ μ της Μαμάς. Όμως το Μ δεν μας αποκάλυψε μόνο τον ήχο και τη μορφή του· μας έδωσε και μια ακόμη ενδιαφέρουσα πληροφορία: είναι ένα γράμμα που μπορεί να σταθεί συμμετρικά. Έτσι, η γλώσσα συνδέθηκε φυσικά με τα μαθηματικά και η παρατήρηση άνοιξε έναν νέο δρόμο: αρχίσαμε να αναζητούμε τη συμμετρία γύρω μας.
Παρατηρήσαμε πως η συμμετρία υπάρχει παντού στη φύση: στα φτερά μιας πεταλούδας, στα φύλλα, στα λουλούδια, στο ανθρώπινο πρόσωπο, στα σχέδια που δημιουργεί ο κόσμος γύρω μας. Τα παιδιά άσκησαν την παρατηρητικότητά τους, συνέδεσαν έννοιες, ανακάλυψαν μοτίβα και αντιλήφθηκαν πως η ομορφιά πολλές φορές κρύβεται στην ισορροπία.
Στη συνέχεια, η μάθηση πέρασε στα χέρια τους. Τα παιδιά δημιούργησαν εικαστικά το συμμετρικό Μ της Μαμάς, δίνοντάς του χρώμα, φαντασία και προσωπική έκφραση. Κάθε έργο αποτύπωσε με μοναδικό τρόπο τη χαρά, τη ζεστασιά και την αγάπη της μητρικής σχέσης.
Μέσα από αυτή τη δράση, τα παιδιά καλλιέργησαν τη γλωσσική τους επίγνωση, γνώρισαν έναν σημαντικό Έλληνα ποιητή, προσέγγισαν μια μαθηματική έννοια με βιωματικό τρόπο, παρατήρησαν τη φύση και εξέφρασαν συναισθήματα μέσα από την τέχνη. Γιατί στο νηπιαγωγείο η ποίηση δεν μένει μόνο στα λόγια· γίνεται σκέψη, γίνεται εικόνα, γίνεται εμπειρία, γίνεται καρδιά.
